Birlikte bakabilirdik yıldızlara, sen hep karanlığı görmeseydin...Hatta ellerini de tutabilirdim, her seferinde hüzne boğmasaydın gecemi.Hayallerimin peşinde değilsin biliyorum, gerçeklerimi bile kabullenmezken sen, seni anlamlandırmayı umut ediyorum ben.Tamamen benim hatam, kabulümdür.
Birazdan rüyamda göreceğim, sonumuz olacak sanıyorum...Hayır olsun diye başlacağım; ama her gelecek başlangıç olacak değil ya.Belki bir sabah güneş bir bitişe doğacak ve sonra hüznüm olacak elimde kalan.Biliyorum devam edeceksin hayatına ve bilmiyorsun, bunca yalnızlığım olmasa, sözlerin zoruma gitmezdi!
Anlatması zor, yaşaması bir felaket tellalından duyulsa yeri olacak.Ardı felaketim olacak, sonrasını biliyorsun!!!
Seviyorum, anlatması çok zor!
Böyle olmamalı...
bugün
Ulaşamazsan endişe etme,
bil ki eziyetteyim kendime.
ve yine bugün
heves kırıklarıyla dolacak uykum
: /
kar yağar
akşamına çıkar bir kardanadam yaparsın
emek verirsin seversin özenirsin
sonra
bir orospu çocuğu gelir tekmeler
adını bile bilmediğin bir adam sebebin olur
her noktalama işareti onda anlamlanır!
ve nereden bilirdim bu , bir sarhoşluk akşamında tam da sana göre oluverir...
"Seviyorum, anlatması çok zor!"
YanıtlaSilYüreğine söz geçirmek zor, anlatmak değil.
YanıtlaSiltüylerim diken diken oldu..anlatması zor değil aslında anlayana tabii!!
YanıtlaSil